Hallo lieve allemaal! Eindelijk dan weer een update vanuit Polen….we hebben er reeds 3 weken op zitten, en het waren 3 prachtige weken, maar wel met heel veel zin om ook weer naar huis te gaan. Op vakantie vind ik 11 dagen altijd al een heel eind, en nu is het geen vakantie en we weten dat we 6 weken hier moeten zijn, maar ik als familiemens, en Jan ook missen alle lieve mensen om ons heen heel erg! Wel is het zo, dat deze periode in Polen heel erg goed is voor het leren kennen van de kinderen, en we hebben ongelooflijk getroffen met het weer. Gemiddeld 23 tot 30 graden….en we leven heel veel buiten, echt fantastisch! De kids hebben the time of their life!! Mede dankzij Monique en Hennie hebben we nu de kans om alles even bij te werken en bij langs te lopen. De nieuwbakken papa en tante Hennie zitten thuis bij de kinderen en Monique was zo lief om met de nieuwbakken mama op pad te gaan naar Poznan! Heerlijk!! We hebben een superhuisje, zoals het huisje op internet staat zo is het ook in werkelijkheid! Een supertuin erbij helemaal in de hekken, en dat werkt helemaal goed….het is zo frappant…als het hek open staat gaan de kids verder dan toegestaan, en als het hek dicht is blijven ze er precies achter! Over discipline gesproken! 
Op 3 april mochten we de kinderen meenemen naar naar ons huisje, best een enigzinsemotioneel moment voor de kinderen dachten we….maar onze nuchtere kippies namen ons mee naar de tassen, papa die , die , die en die en volgens hun konden we gaan….eu toch nog even wachten, want volgens jan en mij moest er nog een officieel moment volgen om de kinderen ‘over te dragen’, en de mevrouw van de adoptiecommissie zou ook komen. In het kindertehuis kwam een dame in een witte jas (schoonmaakster of verpleegster) en die kwam een korte overdracht doen, en de boel vertalen. Daarna moesten we een handtekening zetten dat we kids, hun bezittingen en de medicatie mee namen, en toen konden we gaan. O….het ging iets anders dan verwacht. Het hele kindertehuis liep uit en alle personeel kwam afscheid nemen van deze 3 poepies! (En ik kan het zeggen, want ik weet al dat het dat zijn!! 
) De kinderen in de auto gezet….en ik snap werkelijk niet dat ze daar nog niet een makkelijker systeem voor uit vinden hoe het heden ten daag gaat!! Of hebben we gewoon nog niet genoeg ervaring? Uiteindelijk toen alles zat, nog even gezwaait en vervolgens een keer op de claxon gedrukt, en dat was het afscheid van het kindertehuis in polen! Op naar ons huisje in Gorzkie Pole! De 1e 2,5 uur waren de kinderen helemaal dol….ze moesten alles onderzoeken, en kenden helemaal niets! Alles werd onderzocht….en alles was nieuw. De hel tuin werd doorzocht en onderzocht….en ook het huisje….Na de 2,5 uur kwam de rust weer terug en begonnen ze lekker te spelen. We hebben het geluk dat de eigenaren van de woning ook 3 kinderen hebben, en deze 3 hebben lekker wat speelgoed achtergelaten…glijbaan, poppenwagen, zandbak, huisje van little tikes! Echt helemaal super…plus alles wat we nog mee hebben gekregen, en zelf mee hebben genomen. De kids hoeven zich niet te vervelen! De dagen vliegen dan ook aan ons voorbij en we hebben superdagen, en we hebben ook dagen dat ze minder goed te pas zijn. Maar daar zullen onze kinderen geen uitzindering in zijn en alle papa’s en mama’s zullen dat hier ook bevestigen! De kids beginnen zich volgens ons al lekker thuis te voelen bij ons, en zitten volgens ons prima in hun vel. Ze eten ongelooflijk goed, en het erg vele snoepen hebben we al drastisch vermindert. Wel moet ik ‘s avonds 1,5 kilo aardappelen schillen, een grote bloemkool en echt gewoon 5 karbonades in pan hebben liggen….alles gaat schoon op, tot grote teleurstelling van papa, met name als het over de karbonade gaat….hahahahahahahahaha…..
Geloof het of niet, deze foto is niet in scene gezet!
Ook het slapen gaat goed…’s avonds om 19:30 uur ligt het hele spul plat en we horen ze niet weer voor de volgende morgen 7:00 uur. We hebben de kinderen wel eens een half uurtje langer opgehouden omdat het zaterdag was ofzo, maar je doet ze hier echt geen plezier mee, want ze zijn dan de volgende dag, niet echt plezierig in de omgang. We hebben ze nu bijna 3 weken in de omgang en het voelt al zo heel gewoon…bijzonder is dat, en apart! Geweldig en fantastisch, en soms ook wel een spannend…..zo ineens heb je de verantwoordelijkheid voor deze 3 mensjes…en we zullen ons best voor ze gaan doen….het zijn voor ons fantastische kinderen die al veel te veel hebben meegemaakt in hun jonge leventje!
Vandaag hebben we de rechtbankzitting gehad, en we hadden zoiets we zullen er wel even heen gaan. Het was allemaal heel officieel, en gelukkig waren Hennie en Monique er om op de kids te passen….want de mevrouw die Pools spreekt en zou komen oppassen, die liet het zonder enig telefoontje gewoon afweten…heel erg ergerlijk. We gingen er naar binnen en naast mevrouw de rechter zaten nog 2 mensen in zwarte tenue’s. Daarnaast was de voogd van de kinderen uit het kindertehuis aanwezig, onze tolk die gelukkig goed nederlands sprak, en de officier van justitie. Eerst werd ik een half uur tot 3 kwartier ondervraagd en vervolgens werd er aan Jan gevraagd of ik de waarheid had gesproken. Hij moest zelf ook nog een aantal vragen benatwoorden, en toen was het klaar. We moesten buiten wachten, en ze zouden zich beraden! Spannend, want ze hadden ons verteld dat de tijd die we er nu hadden zitten nog wel redelijk kort was, en dat het maar zo zou kunnen dat ze wilden dat we over 2 weken weer zouden komen en dat dan pas een besluit viel, en dan zouden er nog 2 a 3 weken overheen komen…..ooo….da’s lekker! Gelukkig was de rechter ons gunstig gestemd….we kregen een positief bericht, en ze dachten dat de kinderen in een warm en liefdevol nest terecht zouden komen, en ze wensten ons een goede reis naar Holland. De tolk ging nog even in de benen en overlegde wat. We ochten eerst de documenten op de 22e dag op komen halen, maar hij heeft er nog een week af kunnen praten! Dus nu kunnen we 6 mei de documenten bij de adoptiecommissie weg halen, en als alles mee zit vertrekken we 7 mei naar Warschau. Als het lukt om daar op 8 mei alles te regelen, vertrekken we 9 mei naar huis en zullen we op moederdag thuis komen……een mooier cadeau kan er voor de beide oma’s volgens mij niet zijn…en een mooiere 1e moederdag voor mij, zal er waarschijnlijk ook niet komen!!! Allemaal een dikke knuffel, en het aftellen is hier begonnen! Voor de liefhebbers onder ons hier nog een paar leuke foto’s:
